Banner van Cattery CheeKimSkyGeen kittens beschikbaar momenteel

 

Updated : 05-04-09

Updated : 21-03-09

Updated : 31-07-09

Updated: 01-10-06

Sitemap oftewel wegwijzer

Website keuring

English version

 

 

De show in Woerden volgens Cheeky.

Zaterdag avond eindigde zeer onaangenaam. Mijn persoonlijk verzorgster (want ja, een beetje kat heeft er natuurlijk (tenminste) 鳬n / en in de rest van mijn verhaal genoemd W.) vond het nodig mij een pil te geven. Nou dat heeft ze geweten. Ik heb hem wel 4 uit weten te tuffen en zelf met geknipte nageltjes kon ik me nog goed verweren. Uiteindelijk heb ik die pil doorgeslikt omdat W. wat wanhopig werd en ik niet wilde dat ze nog zenuwachtiger zou worden.

Zondagochtend moest ik nog een pil. Toen kon ik het niet laten om nog meer tegengas te geven. Helaas moest ik zichtbare schade toebrengen. Weer lukte het vier keer het pilletje uit te spugen. Wie bedenkt nou een rustgevend pilletje voor een poes die helemaal geen pilletje wil? Uiteindelijk heb ik wel verloren maar door dat geworstel had ik zo地 adrenaline stoot gekregen dat ik helemaal niet rustig werd. Dat W. dat niet begrijpt. Dan heeft ze zo地 groot hoofd, met genoeg grijze cellen en toch snapt ze niet. Die vasthoudendheid zal ze trouwens wel van mij hebben.

Vervolgens moest ik in de Felixmand en werd ik in de auto gezet. Elke keer als de auto stopte , leverde ik commentaar. W. denkt dat ik een hekel heb aan autorijden en dat ik roep om uit de auto te mogen. Wat ik werkelijk zeg, is dat ze door moet rijden en niet telkens stil moet gaan staan. Wat ik niet aardig vond, is dat ik en mijn zus normaal gesproken in de auto aan een riempje mogen en lekker onder de stoel van W. mogen liggen. Nu moest ik in het mandje blijven liggen. En ik kon mijn zus niet eens zien.

Uiteindelijk stopte de auto en werd het stil. Ik werd met mand en al opgepakt en naar een groot gebouw gedragen. Dat in zo地 mandje zitten valt niet mee. En dan dat lopen , dat schud nogal. Waarom ik niet gewoon zelf mag lopen snap ik niet. En dan wordt het mandje neergezet en weer opgepakt. En weer neergezet en weer opgepakt. Telkens weer.

Totdat ik eruit mocht en bij een mevrouw op tafel belandde. Die ging me bevoelen en bekijken terwijl ik altijd zelf bepaal wie wat mag en wanneer. Gelukkig duurde dat maar kort maar toen moest ik die mand weer in. Die had ik nou toch wel gezien van binnen.

Gelukkig duurde het gewandel daarna niet lang meer. Uiteindelijk werd ik met mand en al in een kooi gezet. Wie bedenkt dat nou. En toen kwam die dikke zus van mij er nog eens bij liggen. Wel een beetje benauwd hoor. Zij lag wel lekker met haar hoofd bij de opening maar ik lag achterin en kreeg het steeds warmer. Gelukkig snapt W. soms wel wat ik wil dus ritste zij de kap van het mandje eraf. Eindelijk wat ruimte, vooral ook omdat mijn zus toen niet meer bij me wilde liggen.

W. zette eten en water neer en probeerde me te verleiden daar wat van te gebruiken. Wat dacht ze nou : thuis eet ik ook alleen maar als ik zin heb. En thuis heb ik mijn eigen waterinstallatie. Ik heb zo地 mooi reservoir wat aan de koelkast hangt met een kraantje waar water uitkomt als je er tegenaan duwt. Waarom zou ik water uit een gewoon bakje drinken?

Ik voelde me niet op mijn gemak maar door stil te blijven liggen, was het best te doen. Totdat ik ineens uit de kooi moest en in een plastic mand werd gestopt. Mijn zus was al twee keer even weg geweest en blijkbaar was ik nu aan de beurt. Ik werd een kort stukje gedragen en toen moest ik er weer uit. Natuurlijk wilde ik dat niet maar W. was ineens slim : ik had mijn nagels in het kussentje gezet zodat ze me niet uit de mand kon krijgen maar toen trok ze aan het kussen. Dus toen stond ik alsnog buiten, met kussen en al. En ik werd weer op een tafel gezet. Ik probeerde er wel vanaf te komen maar W. hield me telkens tegen. En dat terwijl ik gewoon deed wat ik altijd doe want thuis mag ik helemaal niet op de tafel. En dan snapt W. niet waarom ik volgens haar zo slecht luister : ze moet gewoon eens wat duidelijker en consequenter worden.

Aan de andere kant van de tafel zat een onbekende meneer. Die pakte mijn hoofd en voelde aan me. Weer zo地 idioot die denkt dat zoiets mag zonder mijn toestemming. Maar ja, W. was erbij dus met veel tegenzin liet ik hem maar. Wel zei deze meneer heel aardige dingen. Hij vond me mooi slank terwijl W. altijd loopt te vragen of ik wel genoeg eet. En hij vond mijn rood heel mooi : terecht. Hij vroeg hoe oud ik was : op de dag af tien maanden. Hij vond het jammer dat ik net niet meer in de kittenklasse mee had mogen doen. Ja, dan had je die show een dag eerder moeten organiseren! Beter nog : eigenlijk moet de kittenklasse tot 12 maanden lopen : kijk maar op alle zakken kittenvoer.

Daarna stelde W. de meneer nog vragen over fokken (wat dat ook mag zijn) en wat voor soort kater hij adviseerde. Hij waarschuwde dat rood niet zo gewild is. En dat terwijl hij net mijn rood zo mooi vond. Snap jij die mensen?

Toen mocht ik gelukkig weer in de mand en na een korte wandeling weer in mijn eigen Felix mandje. De rest van de middag heb ik wat gelegen in het mandje en ben ik af en toe even bij mijn zus gaan liggen, die zich verstopt had in de kap van het Felixmandje. Wel kreeg ik nog een pil van een onbekende mevrouw (alhoewel, ze kwam me we enigszins bekend voor). Zij was mij te slim af : voordat ik het wist had ik die pil op, zonder dat ik in de gelegenheid was om te protesteren.

Ik heb ook nog een tijdje in een plastic bak gelegen waar een soort kristal korrels in zaten. Dat lag wel lekker maar die korrels gingen aan mijn vacht zitten. Toen ik ze eraf wilde likken, bleek dat je die korrels ook kon eten. Maar toen W. zag dat ik dat wilde doen, mocht dat niet. Wat wil je nou : moet ik eten of niet?!? Blijkbaar niet want ze haalde de bak met korrels uit de kooi en zette het Felixmandje weer terug. Ook goed, dan eet ik niet en ga wel weer in het mandje liggen.

Na lang wachten werd ik door W. uit het mandje gestuurd en haalde ze het mandje uit de kooi. Mijn zus werd uit de kap gestuurd en ook de kap werd uit de kooi gehaald. W. ritste de kap op het mandje en toen mocht ik er weer in. En toen gebeurde er niets. Ik heb nog drie kwartier moeten wachten totdat we eindelijk weer naar de auto mochten.

Na ruim een half uur rijden waren we weer thuis. Ik heb eerst wat gedronken, toen wat op de bak gedaan en daarna gegeten. Wat is het toch fijn om weer lekker thuis te zijn.

W. ging wat mensen bellen en toen kwam ik erachter dat ik een oorkonde had verdiend (met niks doen) en een mooi blauw lint met U1 erop (wat dat ook mag zijn). Dat ze dat niet eens eerst aan mijn vertelde. Ook hoorde ik dat mijn zus geen lint had en dat vind ik terecht. Ik ben mooi slank en rood en veel slimmer dus. Ik heb me veel moeten laten welgevallen maar het resultaat maakt veel goed.  

21 maart 2004

Gastenboek                                   Email

Aanbevolen beeldschermresolutie 1068 x 728

Laatst gewijzigd op : 08-11-09

Copyright : Cattery CheeKimSky