Banner van Cattery CheeKimSkyGeen kittens beschikbaar momenteel

 

Updated : 05-04-09

Updated : 21-03-09

Updated : 31-07-09

Updated: 01-10-06

Sitemap oftewel wegwijzer

Website keuring

English version

 

 

De show in Woerden volgens Kimmie.

Zaterdag avond eindigde zeer onaangenaam. Mijn persoonlijk verzorgster (want ja, een beetje kat heeft er natuurlijk (tenminste) n / en in de rest van mijn verhaal genoemd W.) vond het nodig mij een pil te geven. Omdat ik zon lieve poes ben, heb ik van ellende dat ding maar doorgeslikt. Maar wel onder protest. Al moet ik zeggen dat mijn zus er wel overdreven veel ophef over maakte.

Zondagmorgen (alhoewel, meer nacht) kwam W. weer met een pil. Snel doorslikken, dacht ik, dan zijn we er ook snel vanaf. Ik heb wel met enig genoegen gekeken hoe mijn zus het haar behoorlijk moeilijk maakte toen zij aan de beurt was. Ik ben heel gemoedelijk en ik kan veel hebben, maar die pil vond ik niet nodig. En als W. het nou gewoon vriendelijk gevraagd had.

Drie kwartier later moest ik in een reismand. Er lag wel een lekker kussen in maar het was wel knal oranje. Dat vind ik voor thuis niet zo erg maar om er nou mee naar buiten te gaan; dat is niet erg flatteus voor mijn mooie crme velletje. Gelukkig kwamen we onderweg naar de auto niemand tegen.

In de auto heb ik lekker liggen dutten. Al werd ik af en toe wakker van het commentaar van mijn zus. Telkens als we stil stonden, zei ze dat we door moesten rijden. Ach, waar maakt ze zich druk om

Uiteindelijk stopte de auto weer en werd het stil, op mijn zus na die weer commentaar had. Ik lag lekker maar de wandeling die volgende, was wat minder. De wind kwam door de kieren van het mandje terwijl mijn zus lekker in een kierloos Felixmandje lag. Dat had ik ook wel gewild. Nog afgezien van de kleur van mijn kussen, wat beter bij mijn rode zus had gepast.

Toen kwamen we in een hal met heel veel mensen en ik rook en hoorde vanalles. Daar werd ik wat zenuwachtig van. Na een paar keer neergezet te zijn en weer opgepakt te worden, haalde W. me uit de mand en zette me op een tafel waar een onbekende mevrouw achter zat. Die ging aan me zitten voelen enzo en vervolgens maakte ze een beledigende opmerking : ze heeft meer dan genoeg vet aan haar buik. IK BEN MAAR 3.5 KG : waar heeft ze het over? Dat mijn zus (die eerst bij die mevrouw op de tafel was geweest) zo mager is, kan ik toch niet helpen? Als ik vr mijn zus door die mevrouw bekeken was, had ze waarschijnlijk gezegd dat mijn zus te mager was. Gelukkig mocht ik daarna weer in de mand.

Na een korte wandeling werd ik weer neergezet. W. stond met haar rug naar me toe vanalles te doen terwijl ik eigenlijk wel even wat aandacht wilde. Na lang wachten kreeg ik aandacht maar niet in de vorm zoals ik gehoopt had. Het deurtje van de mand ging open, ik werd opgepakt en in een kooi gestopt. In de kooi ernaast stond het Felixmandje met mijn zus erin. Ik bedacht me niks en kroop direct in het mandje erbij. Lekker veilig bij mijn zus en ik had ook nog de plek bij het "raam". Ik hing een arm uit het raam, mijn hoofd erop en ogen dicht. En nu maar hopen dat alles snel voorbij zou gaan.

W. zette eten en water neer in de kooi maar ondanks dat ik normaal gesproken best wat lust : nu even niet hoor.

Terwijl ik lekker uit het raam hing, deed W. de kooideur open en ritste de kap van het mandje eraf. Was ik net weer een beetje tot rust gekomen, doet ze zoiets. Ze legde de kap in de aangrenzende kooi en ik ben meteen onder de kap gekropen. Ook dat duurde niet lang. W. draaide de kap om zodat ik er niet meer helemaal onder kon. Nu kon ik wel op de zijkant liggen en de bovenkant van de kap beschermde me tegen allerlei nieuwsgierige mensen die langsliepen, maar het was toch minder prettig.

Toen ik net gewend was, haalde W. me uit de kooi en gaf me zomaar aan een onbekende man. Dat was wel het toppunt. Ik bepaal altijd zelf wanneer en met wie ik contact wil. En nu geeft W. me zomaar aan een onbekende! Ik werd door de zaal naar weer een tafel met een onbekende mevrouw gebracht. W. liep er wel achteraan maar dat vond ik niet echt geruststellend. Eenmaal op de tafel ging die mevrouw ook weer aan alles zitten. Ik heb zo snel mogelijk mijn hoofd onder haar arm gestoken om alles niet te hoeven zien en horen. Dat mocht gelukkig van deze mevrouw, die best aardig was. Daarna werd ik aan W. gegeven en die bracht me terug naar de kooi. Daar ben ik weer snel weggekropen in de kap.

Niet al te lang daarna, haalde W. me weer uit de kooi. Ze bracht me (nu zelf) weer naar de andere kant van de zaal. Ook daar belandde ik weer op een tafel met een mevrouw erachter. Ook die ging weer overal aan zitten : mijn oren, mijn mond, mijn staart en mijn lijf. Zij had behoorlijk onaardige opmerkingen (zacht gezegd) : mijn vacht was wat donker en te lang en te los ; in het puntje van mijn staart zat een verdikking (ze bleef maar in mijn staart knijpen). Daarom trok ik een boos gezicht, net toen ze aan mijn mond zat om mijn tanden te bekijken. Zegt ze vervolgens : ze heeft een onderbeet dus ik kan haar geen prijs geven. Hoezo onderbeet : ik trek alleen maar een boos gezicht.

Zegt W. tegen die mevrouw dat ze in de toekomst een nestje overweegt en of ze nog advies heeft : nou ik zou niet fokken met deze poes of ..... dan zou je op zoek moeten naar een kater met een korte, stevige en lichte vacht en een goed sluitend gebit. Kom ik daarvoor helemaal naar Woerden?

W. bracht me terug naar de kooi en zei dat ik gewoon haar mooie meisje bleef en dat ik me niets moest aantrekken van wat die mevrouw had gezegd. Makkelijker gezegd dan gedaan. Eenmaal terug in de kooi duurde het toch enige tijd voordat ik mijn boosheid kwijt was. Eenmaal tot rust gekomen, werd ik weer uit de kooi gehaald en door W. weer aan een onbekende meegegeven. Wat schetst mijn verbazing : ik kwam weer terecht bij die onaardige mevrouw. Gelijk trok ik weer een boos gezicht en mocht daarna weer direct terug naar de kooi. Toen had ik het helemaal gehad : ik moest echt uithijgen van al dat gesleep door de zaal.

Zegt W. tegen die enigszins bekende mevrouw naast haar : volgens mij hyperventileert Kim (ja wat wil je : ik ben al vier keer door onbekenden bevoelt) , zal ik ze nog een pilletje geven? En voordat ik het wist, had ik een pil op en mijn zus ook. Mijn zus had deze keer geen tijd om te protesteren want die vaag bekende mevrouw was daarin veel handiger dan W. Ik was (achteraf gezien) wel blij met nog een pilletje want daarna werd ik nog een keer opgehaald.

Mijn zus was trouwens wel heel lief voor me (in tegenstelling tot zoals ze thuis vaak is, waar ze heel vaak stoute dingen doet) , ze kwam af en toe even bij me liggen om me gerust te stellen. Maar ja, zij was maar 1 keer opgehaald en ik wel 4 keer. Vooral na de laatste keer, bleef ze gelukkig lekker bij me liggen.

Na een tijdje moest ik weer uit de kooi maar mocht ik gelukkig weer in het reismandje (met het lelijke kussen). Ik dacht dat we naar huis gingen maar dat duurde nog drie kwartier. Gelukkig lag ik wel lekker zacht. Eenmaal in de auto voelde ik me al wat beter : nog een half uurtje en dan zijn we thuis.

Thuis gekomen heb ik wat gegeten en gedronken en ben ik lekker gaan slapen totdat ik W. aan de telefoon mijn naam hoorde zeggen. Ik hoorde dat mijn zus een oorkonde en een lint had gekregen en ik alleen maar een oorkonde met daarop Zeer Goed. Tot mijn grote verbazing begreep ik dat ik geen U1 (wat dat ook mag zijn) had omdat ik een onderbeet zou hebben. NEE , dat was mijn boze gezicht!!!

En voordeel : met mijn boze gezicht heb ik waarschijnlijk wel voorkomen dat W. nog eens het idee opvat om me naar zon toestand mee te slepen. En we weten allebei dat ik een mooi meisje ben, tenslotte noemt W. me nog steeds zo.

21 maart 2004

Gastenboek                                   Email

Aanbevolen beeldschermresolutie 1068 x 728

Laatst gewijzigd op : 08-11-09

Copyright : Cattery CheeKimSky