Banner van Cattery CheeKimSkyGeen kittens beschikbaar momenteel

 

Updated : 05-04-09

Updated : 21-03-09

Updated : 31-07-09

Updated: 01-10-06

Sitemap oftewel wegwijzer

Website keuring

English version

 

 

De show in Nijmegen volgens Sparkie.

Dit is het eerste verhaal wat ik zelf mag schrijven. Na een verhitte discussie met Kimmie en Cheeky, hebben de dames erin toegestemd dat ik mijn belevenissen in Nijmegen zelf mag schrijven. Tsa, hoe kan het ook anders .... zij waren er niet bij.

Zaterdagavond kreeg ik al het idee dat er iets gaande was. W. was druk bezig vanalles in een grote rugzak te stoppen. Na het avondeten ging zelfs mijn glazen bakje in de tas. Dat was een slecht teken : zou ik geen eten meer krijgen? Ik krijg al zo weinig dat ik telkens als W. iets voor zichzelf klaarmaakt, ik er zielig miauwend achteraan loop in de hoop een hapje mee te mogen eten. En die truc werkt tot nu toe heel goed.

Maar goed, terug naar de zaterdagavond. Behalve mijn bakje, werd onze reserve kattenbak ingepakt en het fototoestel en mijn paspoort en nog veel meer. Ik wist niet wat ik hiervan moest denken. Ik ben pas laat in slaap gevallen omdat ik me afvroeg wat er zou gaan gebeuren. Ik heb nog geprobeerd aan de dames te vragen of zij wisten wat er aan de hand was. Maar die gniffelden een beetje en lieten verder niets los.

Zondagmorgen bleek mijn wantrouwen terecht. Terwijl de dames eten kregen, werd ik in de gang gezet en ik kreeg mooi niets. Nou ja, bijna niets. Achteraf bleek dat W. dat als advies van een andere mevrouw (degene met wie we mee mochten rijden) had gehad. Omdat ik anders misschien ging overgeven : nou bedankt mevrouw !! , ik heb nog nooit overgegeven (behalve toen ik ziek was).

Uiteindelijk werd ik door W. in een box gezet en ging het deurtje dicht. Had je commentaar van de dames moeten horen : vooral Cheeky had schik. Nou ik heb geen enkele moeite hoor, om in zo'n box te moeten. W. pakte vervolgens de box op en zette mij naast haar in de auto. Na 10 minuten rijden, stopte ze en werd het stil. De deuren van de auto gingen open en ik werd in een andere auto gezet. Ik heb niets gezien maar er zaten andere beesten in die auto : ik kon ze ruiken.

Daarna stapte W. in en gingen we rijden. Wel 3 kwartier. En weer werd het stil. Ik werd opgepakt en we liepen een stukje. Toen werd ik neergezet, en weer opgepakt en weer neergezet. Een paar keer achter elkaar, wat voor spelletje dat was weet ik niet.  En toen weer een stukje lopen. Toen deed W. het deurtje open en stond ik op een tafel. I.p.v. dat ik eindelijk eten kreeg, werd ik door een volslagen vreemde bevoeld en bekeken. Jammer toch ; ik had liever eten gehad.

En toen moest ik weer in de box en liepen we weer een stukje. En toen werd ik weer neergezet. W. was druk doende met vanalles. Er stond een soort gevangenis waar zij gordijntjes inhing en waar de kattenbak inging. Ze legde een lekker kleedje op de vloer en toen ging mijn bakje erin. Eten? Eindelijk werd ik uit de box gehaald en moest in in de kooi (zo heet dat officieel) en ja : ik kreeg ETEN en drinken.

Na het eten ben ik lekker een dutje gaan doen. Dat werd verstoord door W. die me uit de kooi haalde. Ik moest op inspectie : samen met de mevrouw van de auto heeft W. me netjes gemaakt (een vlekje op mijn achterwerk weggewerkt). Ook trok er een onverlaat wat haren van het puntje van mijn oren af. Ach, alles went.

Daarna heb ik bij W. wat op schoot gezeten. Maar ik mocht van haar helemaal niet op onderzoek uit. Dat terwijl er zoveel te zien was. Ik heb wel geprobeerd om van haar schoot te springen maar dat lukte niet. Toen moest ik weer in mijn kooi.

Een tijdje later, haalde W. me er weer uit en gingen we aan de wandel. Leuk dan kon ik toch zien wie er allemaal waren. Maar echt veel heb ik niet gezien want ze liep vrij snel naar een of andere tafel waar een mevrouw achter zat. En ze zette mij voor die mevrouw op de tafel. Deze mevrouw zat aan me te voelen, en keek bijna al het moois eraf. Ze probeerde me ook nog te interesseren voor een speeltje maar ja, met zoveel te zien, wie kijkt er dan naar een speeltje. Die heb ik thuis al genoeg.

Toen kwam er iemand met een rood leeftijdsgenootje.  We werden samen vlak bij elkaar omhoog gehouden zodat de mevrouw van de tafel ons goed kon vergelijken. En toen vond ze mij de mooiste dus ik kreeg een U1. Wat dat betekende is mij pas later uitgelegd. En toen volgde weer een wandeling terug naar de kooi. Daar heb ik weer een tijdje liggen dutten, totdat ik er weer uitgehaald werd.

En weer volgende een wandeling naar diezelfde mevrouw. Nu stond daar iemand met een wittig leeftijdsgenootje. Weer werden we allebei omhoog gehouden en goed bekeken. Had ze de eerste keer niet goed gekeken ofzo? En weer een wandeling terug.

Na nog meer eten en dutten, werd ik weer uit de kooi gehaald. En weer diezelfde wandeling. Maar toen stonden er ineens vijf mensen met allemaal leeftijdgenootjes van allerlei kleuren. En behalve die mevrouw van de tafel, waren er nog 5 mensen die ons allemaal goed bekeken. Wat we daar moesten doen, wist ik niet maar toen we terug wilden lopen kreeg W. een lintje. Op dat lintje stond : Voorgedr. BIS. Nou dat heb ik toch even goed voor mekaar : U1 en VBIS.

Eenmaal weer terug op mijn plek, moest ik toch wel even bijkomen. Wel spannend hoor zo'n dag. En toen bedacht W. dat ze een mandje wilde kopen. En dat kan ze niet zonder mij. Dus ben ik met haar meegegaan om de goede kleur uit te kiezen. Sommige mensen keken daar wel wat vreemd van op. Maar we hebben wel een goed passende kleur!

Daarna heb ik nog even op de kooi gezeten terwijl W. met een mevrouw praatte die foto's van mij wilde nemen. Dat heb ik wel toegestaan maar omdat ik niet van flitsers hou, kijk ik telkens opzij. En W. maar proberen om me recht voor de camera te houden. Wel geinig zoals mensen soms hopeloos iets proberen wat nooit lukt als wij het niet willen. Uiteindelijk heb ik toegegeven en is er een hele mooie foto (al zeg ik het zelf) van mij gemaakt. Voor een kater van 4 maanden en 9 dagen zie ik er toch puik uit! Ik lijk wel 2x zo groot als dat ik was. Kijk maar ...

Na het poseren mocht ik weer even rusten. Na een tijdje moest ik weer in de box en ging W. weer alles inpakken.  Na een uurtje rijden alles bij elkaar, waren we weer thuis. Had je die dames moeten horen toen ze hoorden dat ik 2 lintjes had gewonnen. Zij zijn 1x samen naar een show geweest en hadden bij elkaar maar 1 lintje. Het heeft wel een dag geduurd voordat ze weer met mij wilden praten.  Maar goed, hun ene lint is groter dan die 2 van mij bij elkaar en toen ze dat eenmaal doorhadden waren we weer maatjes.

 

26 september 2004

 

Gastenboek                                   Email

Aanbevolen beeldschermresolutie 1068 x 728

Laatst gewijzigd op : 08-11-09

Copyright : Cattery CheeKimSky